στο "ατέχνως", από τον Ειρ. Μαράκη


Ντέμης Κωνσταντινίδης: «Η εναλλαγή των εποχών / πάντα σε βάρος των φτωχών»


Παρουσιάζει ο Ειρηναίος Μαράκης
Στήλη: Νέοι Δημιουργοί

Η στήλη των «Νέων Δημιουργών» και το Ατέχνως συνεχίζοντας τον μαραθώνιο παρουσιάσεων νέων ποιητών και μέσα από ένα πολύ όμορφο ταξίδι γεμάτο εικόνες, αισθήματα και φωνές έφτασε στην Θεσσαλονίκη και στον ποιητή Ντέμη Κωνσταντινίδη. Ένα ποιητή λιτό, αιχμηρό και τολμηρό στις ποιητικές του δημιουργίες και ένα φίλο της λογοτεχνίας με ιδιαίτερη φωνή και παρουσία.


Βιογραφικό


O Ντέμης Κωνσταντινίδης γεννήθηκε το 1976 στη Θεσσαλονίκη. Έχει σπουδάσει Ιστορία και Αρχαιολογία στο Α.Π.Θ. και στη συνέχεια πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στη Μουσειολογία. Έχει εκδώσει πέντε ποιητικές συλλογές. Οι τρεις πρώτες, κυκλοφορούν από τον εκδοτικό οίκο University Studio Press: Διαθέσεις, 2009, Ιχθύων λόγος, 2011, Κι όμως, γελούν καλύτερα οι τζίτζικες, 2013 ενώ η τέταρτη, Ευλύγιστες μελαγχολίες από το Vakxikon.gr 2014. Φέτος εκδόθηκε και η Πέμπτη ποιητική του συλλογή Εφημερόπτερα από τις εκδόσεις 24grammata.com στη σειρά εν καινώ, σε μορφή e-book για ελεύθερο κατέβασμα από το διαδίκτυο ενώ κυκλοφόρησε σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων. Το 2013 λαμβάνει το Β’ Βραβείο στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Ποίησης για τα 100 χρόνια Ελεύθερης Θεσσαλονίκης 1912 – 2012, που διοργάνωσε ο Σύλλογος Φίλων του Βαφοπούλειου Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Θεσσαλονίκης, με το ποίημα Εξομολόγηση. Ποιήματα και κείμενά του δημοσιεύονται τακτικά στο προσωπικό του ιστολόγιο (σκόρπιες λέξεις), καθώς και σε τεύχη των περιοδικών fuctART και Vakxikon.gr, του οποίου είναι συνεργάτης.


Έργο


Είναι ένας πιστός αναγνώστης. Διαβάζει όσο του επιτρέπουν οι ρυθμοί της καθημερινότητας και προσπαθεί να παρακολουθεί τη σύγχρονη βιβλιοπαραγωγή, αν και οι όροι του παιχνιδιού, εδώ και χρόνια όπως παραητρεί, είναι δυστυχώς μονοπωλιακοί και μαρκετίστικοι σε μεγάλο βαθμό. Συνεχίζοντας, υποστηρίζει ότι ποίηση θεωρείται πολυτέλεια ή «ψιλά γράμματα» μέσα σε ένα τέτοιο αντιποιητικό περιβάλλον. Ευτυχώς υπάρχει πάντα το διαδίκτυο, όπου μπορεί κανείς να ανακαλύψει αξιολογότατα ιστολόγια λογοτεχνικού ενδιαφέροντος και να βρει ελεύθερα κάποια σημαντικά έργα. Λατρεύει να διαβάζει το σύμπαν του Έντγκαρ Άλαν Πόε ενώ του αρέσει πολύ η αμεσότητα της αμερικάνικης σχολής, το λεπτό χιούμορ των διηγημάτων του Τσέχωφ, ελληνικά λογοτεχνικά έργα συγχρόνων, που βρίσκει ελεύθερα στον ιστό ή από χέρι σε χέρι (π.χ. το θεατρικό «Πλατεία Συντάγματος» του Ν. Βαρδάκα, συγγραφέα που παρουσιάσαμε πρόσφατα στο Ατέχνως), οι πεζογράφοι της Θεσσαλονίκης και πολλά άλλα. Άμεσα επηρεασμένος από την ποιητική γενιά του Μεσοπολέμου, δεν περιορίζεται στην ποίηση αλλά καταγράφει σε σειρά παρουσιάσεων του, όψεις και απόψεις για διάφορους ποιητές και καταστάσεις εκείνης –και όχι μόνο περιόδου.

Στην ποίηση του αποτυπώνεται με αδρές γραμμές η καθημερινή πάλη για την επιβίωση, για να αναγνωρίσουμε τον πραγματικό εαυτό μας σε συνάρτηση με τα κοινωνικά προβλήματα. Ο ποιητής διασχίζει την κουρασμένη πολιτεία, που μπορεί να είναι η Θεσσαλονίκη αλλά και κάθε άλλη πολιτεία, παρατηρώντας τους απλούς ανθρώπους, κλέβοντας σκόρπιες φράσεις στον αέρα, για να μπει στις ζωές των άλλων, μόνο και μόνο για να μετρήσει καλύτερα τη δική του. Αλλά η ποίηση του Ντέμη Κωνσταντινίδη δεν είναι μία ατομική ποίηση, χαμένη μέσα στις αυταπάτες του ιδιωτικού οράματος. Είναι ενεργή, διεκδικεί το διαφορετικό και κατά συνέπεια μπορεί να γίνει πολύ οργισμένη ή και σατυρική, θυμίζοντας μας ανάλογα παραδείγματα από την μακρόχρονη ποιητική μας παράδοση. Έτσι, η φράση ότι η γλώσσα κόκκαλα δεν έχει αλλά κόκκαλα τσακίζει στο έργο του Ντέμη Κωνσταντινίδη αποκτά κυριολεκτική σημασία. Παρόλαυτα ο ποιητής δεν διστάζει να τα βάλει με εκείνο το τμήμα της κοινωνίας που αδιαφορεί και ξεπουλάει μισοτιμής την αξιοπρέπεια του. Γράφει χαρακτηριστικά: «Ναι, είμαστε έξυπνοι! / Πήραμε δίπλωμα ευρεσιτεχνίας… / Εφηύραμε αδιάρρηκτες μπάρες ασφαλείας… / Φυλακιστήκαμε οικειοθελώς στα διαμερίσματά μας. /Μαντρώσαμε και τα παιδιά μας!» ενώ σε άλλο σημείο επιτίθεται στους διαχειριστές της πολιτικής ζωής γράφοντας ότι: «Βγήκαν οι επίσημοι / Με ύφος και πόζα / κι είναι μια πρόζα /Πάντα μετρήσιμη. / Φριχτά λογύδρια / Και πάλι φέτος / Στο νέο έτος…»

Τα ποιήματα αποτελούν ένα χαρακτηριστικό δείγμα του ποιητικού κόσμου του Ντέμη Κωνσταντινίδη, ενός αλύγιστου και τολμηρού ποιητή, που τόσο σε ελεύθερο όσο και σε παραδοσιακό στίχο καταφέρνει με μαεστρία να εκφράσει τους πιο κρυφούς πόθους μας και τις πιο μεγάλες ανάγκες μας.




Μα(ρ)κάρισμα


Περιφορά σεπτών θεωριών
Ανάμεσα εσύ ακροβάτης
Συσχετισμών-
Μυσταγωγία και μακελειό!
Τόσες γενειάδες σε
Κρανία φιλοσόφων
Βορά ανθρώπων…
Θάλαμοι πάχυνσης
Ώριμων προς σφαγή ιδεών.
(αδημοσίευτο)


Τρία χάι-κου

Τα βλέφαρά σου
Βελούδινα πέταλα.
Κιόλας φεγγάρι.

Παιδιά στα νερά
Όπως εγώ κάποτε
Καταβρέχονται.

Περνούν βατράχια
Το υγρό πλακόστρωτο·
Κάποιο διστάζει.

(αδημοσίευτο)


Προς τους νέους ποιητές


Γράψτε ένα ποίμα
Για όσους δεν έχουν βήμα
Και, προπαντός, για εκείνους
Που στέρησε το κύμα.
Έτσι, ωραίο θα ‘ναι
Και κάποιοι θα ακουμπάνε
Στη λέξη του απάνω
Σαν μάιμω σε τσιγγάνο

(Κι όμως γελούν καλύτερα οι τζίτζικες, University Studio Press, 2013)


Φιλολαϊκό

Η εναλλαγή των εποχών
Πάντα σε βάρος των φτωχών
Που ‘χουν για κεραμίδι
Του ουρανού ένα φρύδι…

Τώρα που το πετρέλαιο
έγινε αιθέριο έλαιο…
Καιν ότι βρουν μπροστά τους
Ψήνουν και τα σκυλιά τους…

Περήφανη φυλή
Καπότα και τιμή
Και αίμα στο σεντόνι
Που η μάνα σιδερώνει

Βαριά βιομηχανία
Και μέλλουσα κυρία
Η χούντα άλλαξε ταμπόν
Το ’73!

Δώστ’ ένα κατσαβίδι
Στον Μάκη τον Βορίδη
Να σφίξει κι άλλο το ρελέ
Να γίνουμ’ όλοι φιλελέ…

Στο μάρκετινγκ ταγμένοι
Να πάμε ευτυχισμένοι!

(Ευλύγιστες μελαγχολίες, Vakxikon.gr, 2014)

~

Σέρνουν οι ελέφαντες το τελευταίο βήμα.
Χωρίς τους πάγους πνιγήκαν οι αρκούδες.
Μεγάλη πολιτεία με τους χαμένους μύθους!
Αταύτιστη, αγραναπαυμένη, -ρίζα παραδομένη
Σε τρακτέρ, σε εσκαφείς, στην ασθένεια.

(Εφημερόπτερα, Eκδόσεις 24grammata.com, 2015)

A' δημοσίευση 12/9/2015 Ατέχνως 

*Η ιστοσελίδα θέλει να εκφράσει θερμές ευχαριστίες στον κ. Ειρηναίο Μαράκη, για τον οξυδερκή σχολιασμό του έργου του δημιουργού.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

του κόσμου

με κανέναν άγνωστο

η συγγραφέας

ο διαβαίνων