η παραλία μας...

Κλωνοποιημένα τα στέκια
Απαράλλαχτοι οι δρόμοι!
Δίχως κάτι καινούργιο να συμβαίνει
Ζώντας την ίδια μέρα απ' την αρχή
Σέρνοντας μνήμες ή αφηγήσεις...

http://demispoetry.blogspot.gr/2014/06/blog-post_27.html


Βρήκαν τον τέτοιο κόσμο μας
Στην ούγια, αχ ξηλωμένο!
Μα εσύ μη λογαριάζεις...
Κακιά ενέργεια σκοτεινή
Που απλώνεται, τεντώνεται         5
Τα χάη να κατακτήσει.
Πιο κρύα λέω τα βλέμματα
Τις νύχτες των ανθρώπων
Όταν κερδίσει η μοναξιά
Κι απλώσει και τεντώσει.           10

http://demispoetry.blogspot.gr/2014/08/blog-post_9.html


Η παραλία μας δεν έχει πια φωτιές
Ούτε παρέες με κασετόφωνα τα βράδια
Λείψαν τα χάδια κι οι γλυκές φωνές
Τώρα ατέλειωτη σειρά από σκοτάδια... 

http://demispoetry.blogspot.gr/2014/07/blog-post_30.html

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

του κόσμου

με κανέναν άγνωστο

η συγγραφέας