Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Σεπτέμβριος, 2017

τελεσίδικα

Ο ιατρικός επισκέπτης
ατσαλάκωτος
πουλούσε τα φαρμάκια του.
Ο υπάλληλος αρχειοθετούσε.
Ο εργολάβος δύσθυμος
κανόνιζε τις προμήθειες.
Ο απολυμένος αυτοκτονούσε.
Ο δικηγόρος με ζήλο αθώωνε.
Ο αρχαιολόγος απαρέγκλιτα
κατάχωνε.
Το κοράκι φυλλομετρούσε.

του κύματος

Μην αποπλύνεις
τη θάλασσα.
Εσύ
του κύματος τύχη,
ψεκάδα κι αγκάλη.

μεταμέλεια

Χρόνο δεν έχασε ποτέ,
κινούσε πάντα αλαφιασμένος.
Όσο να πει ν' ανασταθεί,
περνάει κι αυτός λησμονημένος.

μετατροπές*

To τέλος. Το τέλος
των πραμάτων και του ανθρώπου,
ποιες ανεξίτηλες γραμμές στο πρόσωπό σου,
ποια σκοτεινά και τρίσβαθα νερά,
και ποια στοιχειά να μου το πουν;

Απ' τον ορίζοντα έρχονται
σμήνη πουλιά κι αγρίμια·
τρόμαξαν, φεύγουν
με κρότο και ουρλιαχτά.

Μα εσύ, σε άλλη γη,
εικόνα ζωντανή,
αγαπάς κι αγαπιέσαι
μ' όλα τα πλάσματα της φύσης.
Χάνεις για να ξανακερδίσεις.

*Στίχοι γραμμένοι την ώρα κάποιου βαρετού μαθήματος...

μετασχολικό

Πού να φανταστείς όμως
πως έπρεπε να σαρανταρίσεις
για να εμπεδώσεις
τους παρελθοντικούς χρόνους.

κείνες τις μέρες

Είχε βρει αυτός τρόπο
και τα βόλευε:
χρόνια ψάλτης στους Άγιους Πάντες,
ασφαλιστής το επάγγελμα―
είτε αργίες είτε καθημερινές,
το ίδιο πελατολόγιο
να τρομοκρατεί
και να καθησυχάζει.

Μουσικοδιδάσκαλο πια,
οικογενειάρχη,
διορισμένο στη Μ. Εκπαίδευση
―ποτέ δεν έδωσ’ αφορμή,
λόγο κακό δεν είπε για κανένα,
κρεμασμένο τον βρήκανε
κείνες τις μέρες
του Χρηματιστηρίου.

19/7/2017 Το Κoskino
20/7/2017 Greek Canadian Literature

ρέστα

Σαν ήσουνα μικρή
σε έντυναν πριγκίπισσα.
Και οι γονείς των φιλενάδων σου
―αυτό στην έσπαγε πολύ!―
πριγκίπισσες τις έντυναν.

Τώρα, στο φαστφουντάδικο
―προτηγανισμένο χαμόγελο―
ξανά ομοιόμορφη στολή:
μπλούζα, κονκάρδα,
με καπελάκι ασορτί.

5/7/2017 Poetics@GR