Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Ιούλιος, 2015

ανεμιστήρας

Ανεμιστήρα εσύ
Φθαρμένη έλικα
Μόνη κατάντικρυ
Σ' ακίνητον αέρα.

τίποτα

Τίποτα δε μας απομένει
Μόνο να φύγουμε μακριά
Πέρα απ' του κόσμου τα δεσμά·
Και πριν ήμαστε πεθαμένοι...

 21 Ιουλίου

πυρπόλησε

Πυρπόλησε τη λαγκαδιά
Το μεσημέρι

Όαση η άσφαλτος
Νερό απλώνει

Ξάφνου λωρίδα―
Ξασπρό ακρογιάλι.

έγινα εν τέλει

Έγινα εν τέλει μηρυκαστικό
Αναμασώ τα ίδια και τα ίδια
Από τα πόδια φτάνουν στο λαιμό
Και σε θανάσιμο εναγκαλισμό
Με ζώνουν γύρω οι στίχοι μου σα φίδια.

ρήσεις

Ρήσεις σοφές!
Ακίνδυνες φιλοφρονήσεις
Μόλις και μετά βίας γραφή
Τυφλότητα γεμάτη πάθος-
Άτεχνο μιζέριας σκυλολόι
Ταξινομημένο κατά γλώσσα...
Ποιητής όμως, αν αυτό δηλώνεις
Όλα κι όλα!

σφήκες

Σφήκες δροσίζονται στ' απόνερα
Των κλιματιστικών.
Όλο το ποίημα ξεκινά
Από μιαν εικόνα...

εκείνο

Εκείνο το μακρύ μακρύ απόγεμα
Σκάρωσε, ίσως, το καλύτερό του Με ούτ' ένα, ωστόσο, παραλήπτη Πόσο μεγάλη, εντίμως, διαφορά;
Έτσι κι αλλιώς, πάντοτε μίλαγε απλά Ποτέ δε γύρεψε προνόμιο απ' τη Μούσα Που 'λαχε λίγο να συναπαντήσει...