Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Νοέμβριος, 2014

'μεις γεννηθήκαμε

'Μεις γεννηθήκαμε για έρωτες
Κι όχι για φρούδες εποχές
Ξενέρωτες...

'Μεις γεννηθήκαμε για τ' όμορφα
Κι όχι για τούτα τα λιμά
Τα ανθρωπόμορφα...

χωρίς μιλιά

Χωρίς μιλιά, λυτά μαλλιά
Καβάλα σε μια μηχανή
Εναλλασσόμενα τοπία
Κι αέρας μ' ήλιο και βροχή...

ενεπίγραφο

Μια Πέμπτη βράδυ Ψηλά είδα πλάκα καρφωμένη "Του Ριάδη" Στη μνήμη του απ' το '53 Κι είχαμε 2013...

για ένα πιάτο

Για ένα πιάτο  Σκατά γεμάτο Στου συσσιτίου Τη μακριά ουρά Και στην πλάτη σου Παίζεται ακόμη Το παιχνίδι της Φιλανθρωπίας... Περισπούδαστοι Ευυπόληπτοι Μα πάνω απ' όλα Ανθρώπινοι και Τόσο μα τόσο Συμπονετικοί!
http://demispoetry.blogspot.gr/2014/11/blog-post_23.html

έχεις ακόμα

Έχεις ακόμα δρόμο να διανύσεις...
μες στα πυκνά φυλλώματα, μέσα στ' αγρίμια -στο διάβα σου παραμονεύουν!- ελονοσία και πυρετός, πόδια γυμνά πρησμένα. Σφίγγεις τα δόντια για να προχωρήσεις. Παντού αβέβαιο έδαφος· άγνωστος χάρτης.

χθες κάποιος

Χθες κάποιος έσφαξε τον ήλιο·
Σκορπίστηκαν καυτά γύρω τα σπλάχνα.

Τι φρικτή, Θε μου, κτηνωδία!
Μας άφησε μνημεία παγωμάρας

Αμίλητους, κουβαριασμένους·
Το πτώμα, η ψυχρή δολοφονία...

Διαμελισμένο μες στο σύμπαν
Κανιβαλίζει φωςο γαλαξίας.

πλώρη στραμμένη

Πλώρη στραμμένη γι' αναχώρηση
Κόρνα σπασμένη, άτακτη υποχώρηση!
Η Βενιζέλου ξάφνου βαθαίνει
(Κι είπε πως τάχα θα περιμένει...)

το χρέος του

Εικόνα
O παππούς έκανε το χρέος του:
Φύτεψε μια ροδιά στις παρυφές του τοίχου.
Χθες ήταν γεμάτη ρόδια
Και ο ήλιος τα χάιδευε χαμηλώνοντας.
Κάθε σπυρί τους μια κουβέντα του
Από τη βαθυκόκκινη δύση.
Ναι, έκανε το χρέος του:
Φύτεψε κουβέντες στις παρυφές του τοίχου.
Χθες κι ο τοίχος μιλούσε.

φωτό: Λίτσα  Μπούσμπουρα