Αναρτήσεις

oι Άγιες μαμάδες

Οι Άγιες μαμάδες
σε κάποιο ταμείο
με το μπαστουνάκι τους,
λίγα ψιλά και
παιδικές φωτογραφίες.

Οι Άγιες μαμάδες
σε κάποια ουρά
με την υπομονή τους,
ανάγλυφες τις γαλάζιες
φλέβες στο χεράκι τους.

Οι Άγιες μαμάδες
σε κάποιο τρίστρατο
με τη μορφή τους
τη σεβάσμια κι αυστηρή,
όταν σε μάλωναν.

Οι Άγιες μαμάδες
υποστυλώματα
έργων ανολοκλήρωτων,
που έμειναν να βρέχονται
καταμεσής της ερημιάς.

για τον φίλο μου Γ. Πρίμπα
7/2/2018 Στιγμές

με περιπαίζεις

Χοροπηδούσες όλη νύχτα στο κεφάλι μου
Από εχθές, κι είχα πειστεί, σ’ έχω ξεχάσει.
Με περιπαίζεις τώρα για το χάλι μου…
Στίχε στρυφνέ, που επιστρέφεις σαν βραδιάσει.

Ήθελα να ‘ξερα, τη μέρα μου, πού κρύβεσαι;
(Άσκοπα, ώρες κι ώρες που γυρίζω)
Πλήθη τσαμπιά με προσπερνάνε ανύποπτα
Πλήθη γιγαντικά! Τις μέρες τους φτυαρίζω.

Και με τα ρούχα λερωμένα, μες στα χώματα
Αφού απ’ τ’ αχάραγα έχω αντικρίσει πτώματα
Δρόμο παίρνω, βαρύς, για το καλύβι μου―
Μα, άθλιε στίχε, ξαναπιάνω το μολύβι μου…
29/1/2018 Αποτυπώματα

απονενοημένο

Καλά τα ποιήματα,
αλλά τις ώρες σου
πώς θα τις ξεγελάσεις;
Δεν παίζουνε μ’ αυτά!

Έχουν ταμπουρωθεί
ζωσμένες δυναμίτη,
κρατούν ομήρους, αρνούνται
κάθε διαπραγμάτευση.

(Α, κάτι πικρούλια
σονετάκια σου, άσε,
να μη σου πω…
πού τα ‘χουνε γραμμένα.)
31/1/2018 Μονόκλ

απογραφή

Πού τριγυρνάς
μόνος σου
πρωί πρωί;

Γιατί δεν είσαι
στο σχολείο σου
στο ωδείο σου
στο μηχανουργείο σου;

Γιατί δεν είσαι
στο φροντιστήριο
στο ανταλλακτήριο
στο εκδοτήριο;

Γιατί δεν είσαι
στη σχολή σου
στην αυλή σου
στο μυστρί σου;

Γιατί δεν είσαι
στο προνήπιο
στο νήπιο
στο θερμοκήπιο;

Γιατί δεν είσαι
στη γαλέρα σου
στη φλογέρα σου
στη φαβέλα σου, ε;

Γιατί δεν είσαι;

ξετάγκ

Δε θέλω να με βάζεις σ' ετικέτα.
Θέλω να πάμε για καφέ.
Δεν έχω καν προτίμηση στα στέκια
Απλά δε συμπαθώ τα κυριλέ.

Εκεί μπορεί να ξαναβρούμε
Το νήμα μιας συζήτησης παλιάς.
Ή, έστω, μια στιγμή να ξεχαστούμε
Όπως ξεχνιέται ένας φουκαράς

Από το πάρκο απέναντι κοιτώντας
Μια που θα ανάσταινε νεκρούς και ζώντας.

επίσκεψις*

Με την ανατολή του ήλιου
ολόλεπτες δέσμες φωτός
στην αυλή σου ακουμπούν.

Περιεργάζονται τους τοίχους
τρυπώνουν στα σκεπάσματά σου
κι απ' το κρεβάτι σε τραβούν·

να ετοιμαστείς
και να ‘ρθεις πέρα
όπου εγώ περιπλανιέμαι.

Να ετοιμαστείς και να ‘ρθεις...
όσο περιπλανιέται η μέρα.
*Ένα πολύ παλιό μου, ξαναδουλεμένο ποίημα.

πικρά χάι-κου

Κοντά στη λίμνη
αχ, πρόστυχη ενέδρα
που μας στήνατε!

Τα κόκαλά μας
μπισκότα τραγανά για
τους κυνόδοντες.

Τα κρέατά μας
γλυκάδια στο λαρύγγι―
δηλητήριο.

Συμπυκνωμένη
η στερνή ουσία μας
θα σας ξεκάνει.